het is koud buiten en ik zit lekker met mijn gezin in mijn grootgenoeg huis.
buiten staat een mens zonder onderkomen onder een boom te schuilen voor het gure weer.
van uit de warme kamer kijk ik er naar en vraag hem om binnen te komen in de warmte.
toen we gingen eten werd het buiten al wat donker en ik vraag of hij blijft eten.
dankbaar neemt hij het aan en krijgt wat te eten en te drinken.
het blijft slecht weer ik we gaan allen slapen onder een dak.
het was een gezellig dagje.
de volgende dag besloten we dat hij als gast wel een tijdje mocht blijven. later die week stond er weer een mens onder die boom te schuilen.
hij keek steeds bij ons naar binnen en mijn gast keek mij ook steeds vragend aan.
ok haal hem maar even binnen zeg ik.
dankbaar stapte de man binnen en ginG zitten in een hoekje.
ook sliep hij bij mijn andere gast op het kleine kamertje wat wel een beetje krap was maar lekker warm en droog.
een poosje later stonden er wat meer mensen naar binnen te kijken.
wat nu?
ok voor even dan.
maar het kamertje van mijn gast is te vol.
dan wij maar op het kleine kamertje en de gasten op ons slaapkamer.
ik moet wel te werk natuurlijk zo dat we wel te eten blijven houden.
binnen een maand puilde mijn huis uit van de gaste die krap op elkaar kwamen te zitten en ook hun eten en drinken op gingen eisen.
sommige deden kleine klusjes in huis maar anderen weer niet wat tot iritatie over ging.
ook moest ik de problemen aan horen en er maar iets aan gaan doen.

vraag?

hoe zou ik dit proces kunnen stoppen om weer een of twee gasten te kunnen herbergen in mijn eigen huis?

in mijn geboorte land.